Εκδηλώσεις για την εθνική γιορτή της 25ης Μαρτίου στο Τορόντο

Με μεγάλη παρέλαση στη Danforth, την καρδιά της  παροικίας στο Τορόντο, ο ελληνισμός του Οντάριο θα γιορτάσει και φέτος την εθνική γιορτή της 25ης Μαρτίου. Οι εορταστικές εκδηλώσεις θα ξεκινήσουν από την Πέμπτη 22 Μαρτίου με την άφιξη κοινοβουλευτικής αντιπροσωπείας από την Ελλάδα και την επίσημη τελετή ανάρτησης της ελληνικής σημαίας στο Δημαρχείο της πόλης, παρουσία εκπροσώπων της Καναδικής κυβέρνησης και των επαρχιακών, τοπικών και παροικιακών αρχών.

Την Παρασκευή, 23 Μαρτίου, στις 7μ.μ. αμέσως μετά την θεία λειτουργία (τέταρτη στάση των χαιρετισμών)  στο Πολυμενάκειο Πολιτιστικό Κέντρο θα πραγματοποιηθεί η δεξίωση του Γενικού Προξενείου της Ελλάδας ( είσοδος ελεύθερη)  ενώ το Σάββατο 24  του μηνός, στο Crystal Fountain Banquet Hall, θα γίνει η καθιερωμένη χοροεσπερίδα με παρουσία των Ελλήνων και Καναδών επισήμων και πλούσιο εορταστικό πρόγραμμα.

Ανήμερα της εθνικής μας γιορτής θα κορυφωθούν οι  εκδηλώσεις για την εθνική μας παλιγγενεσία, με την παρέλαση που θα ξεκινήσει στη μια το μεσημέρι από τη συμβολή των οδών Danforth & Jones .
Σημείο συγκέντρωσης των σχολείων, συλλόγων και σωματείων που θα παρελάσουν είναι το προαύλιο του σχολείου Eastern Commerce,επί της  Phin Avenue.

Καλούμε όλους τους εκπαιδευτικούς, μαθητές και γονείς να παρελάσουν με τα σχολεία της Ελληνικής Κοινότητας φορώντας είτε παραδοσιακές στολές είτε συνδυασμό των εθνικών μας χρωμάτων ( σκούρο μπλε και άσπρο). Οι μαθητές μπορούν να φορούν γαλανόλευκα σκουφάκια και αδιάβροχα (για την περίπτωση βροχόπτωσης).

Με τη συμμετοχή μας στις εκδηλώσεις για την εθνική γιορτή της 25ης Μαρτίου τιμάμε τους ηρωικούς μας προγόνους που θυσιάστηκαν για την ελευθερία του γένους και ταυτόχρονα στέλνουμε ένα μήνυμα εθνικής ομοψυχίας και αισιοδοξίας για το μέλλον του ελληνισμού που τον τελευταίο καιρό έχει δοκιμαστεί από την οικονομική κρίση και τα αρνητικά δημοσιεύματα στο διεθνή τύπο.

Τελευταία ευκαιρία για συμμετοχή στις εξετάσεις Ελληνομάθειας

Ολοκληρώνεται την Τετάρτη 21 Μαρτίου, στις 2 μμ, η προθεσμία για τη συμμετοχή στις εξετάσεις πιστοποίησης Ελληνομάθειας που θα πραγματοποιηθούν στο Τορόντο, 15-16 Μαΐου, στο εξεταστικό κέντρο της Ελληνικής Κοινότητας Τορόντο. Όσοι ενδιαφέρονται να λάβουν μέρος  στις εξετάσεις σε ένα από τα έξι επίπεδα ( Α1, Α2, Β1, Β2, Γ1 και Γ2)  παρακαλούνται να επικοινωνήσουν αμέσως με το Γραφείο Παιδείας της ΕΚΤ, στον αριθμό 416-4252485 (εσωτερικό 1104 και 1105). Οι επιτυχόντες θα λάβουν επίσημο και διεθνώς αναγνωρισμένο πιστοποιητικό για τις γνώσεις τους στην ελληνική γλώσσα.   

Η ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ

Η 8^η Μαρτίου έχει καθιερωθεί ως η Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας. Θεσμοθετήθηκε το 1909 στις Ηνωμένες Πολιτείες, με πρωτοβουλία της Γερμανίδας Ρόζα Λούξεμπουργκ, μέλους της Διεθνούς Σοσιαλιστικής.   


Καθιερώθηκε ως ημέρα σύμβολο για τις ταπεινώσεις αιώνων που είχαν υποστεί οι γυναίκες. Ως ημέρα αφετηρίας κι επανεκκίνησης για ένα καλύτερο αύριο. Πάνω απ' όλα ως ημέρα πένθους, περισυλλογής, σεβασμού και μνήμης για τις 129 εργάτριες που στις 8 Μαρτίου του 1908 κάηκαν ζωντανές στο εργοστάσιο κλωστοϋφαντουργίας «Cotton» της Νέας Υόρκης.

Μία τραγωδία πρωτοφανούς βαρβαρότητας, εάν σκεφτεί κανείς ότι επί ώρες οι άμοιρες, στην πλειονότητά τους Ιταλο-Γερμανο-Πολωνο- Εβραίες μετανάστριες και μητέρες έψαχναν, αλλά δυστυχώς μάταια, τον τρόπο διαφυγής από το κτίριο που είχε σφραγίσει, με λοστούς και σιδερένιες μπάρες, ο ιδιοκτήτης του ως αντίποινα για την επ' αόριστον απεργία των υπαλλήλων του με την οποία στόχευαν απλώς στην επίτευξη καλύτερων συνθηκών εργασίας και πάνω απ' όλα σεβασμού στο αποκαλούμενο «ασθενές φύλο».

Έκτοτε, η θυσία τους θα άλλαζε ριζικά το καθεστώς και την έως τότε αποδεκτή θεωρία της ανδροκρατούμενης κοινωνίας προσφέροντας στην υποβαθμισμένη και ξεχασμένη γυναίκα τη θέση που της ανήκει.

Η  Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας, εορτάζεται από τα Ηνωμένα Έθνη. Αμέτρητες  συγκεντρώσεις,  συνέδρια και εκδηλώσεις έχουν προγραμματιστεί σε όλο τον κόσμο, για να τιμηθούν τα μεγάλα επιτεύγματα των γυναικών και να μας θυμίζουν τα εμπόδια και τις αδικίες που εξακολουθούν ακόμα και σήμερα να υφίστανται οι γυναίκες σε κάποια σημεία του πλανήτη.

Να πώς εορτάζεται η ημέρα αυτή σε διάφορες χώρες του κόσμου:
Στην Ιταλία οι γυναίκες λαμβάνουν κίτρινα λουλούδια, μιμόζες, από τους άνδρες της ζωής τους.
Στη Ρωσία, όπου η ημέρα είναι αργία, λουλούδια και σοκολάτες είναι τα παραδοσιακά δώρα.
Στην Κίνα, στο Νεπάλ και στη Μαδαγασκάρη είναι ημιαργία ή αργία και οι γυναίκες επίσης λαμβάνουν λουλούδια.

Στην Αρμενία οι εκδηλώσεις για να τιμήσουν τη γυναίκα διαρκούν έναν ολόκληρο μήνα και λήγουν στις 7 Απριλίου, όπου είναι η Ημέρα της Ομορφιάς. Κι εδώ τα λουλούδια και τα σοκολατάκια είναι τα παραδοσιακά δώρα.

Στις χώρες της Λατινικής Αμερικής όπως το Περού, η Αργεντινή και η Χιλή στις γυναίκες προσφέρονται κόκκινα τριαντάφυλλα.

Στο Τορόντο έχουν προγραμματιστεί πολλές εκδηλώσεις σε διάφορα σημεία της πόλης ,από διάφορες οργανώσεις για να τιμήσουν τον αγώνα και την προσφορά των γυναικών.

Μικρές Ιστορίες:"Η δύναμη των λόγων"

Οι μικρές ιστορίες είναι μεταφρασμένες στα Ελληνικά από το ιστολόγιο του Παολο Κοέλιο.

Μια μέρα δυο μικρά καγκουρό έπαιζαν στο δάσος όταν έπεσαν μέσα σ΄έναν βαθύ λάκκο.

Προσπάθησαν να βγουν, όμως δεν μπορούσαν να πηδήξουν πολύ ψηλά για να βγουν έξω. Εν τω μεταξύ μια ομάδα από άλλα καγκουρό μαζεύτηκαν γύρω από το λάκκο και τα κοίταζαν, φωνάζοντας τους πως είναι αδύνατον να βγουν έξω.

Το μεγαλύτερο από τα δυο καγκουρό ακούγοντας τις φωνές των άλλων, παραιτήθηκε από κάθε προσπάθεια και κοιμήθηκε απογοητευμένο ενώ το μικρότερο συνέχισε να αγωνίζεται και να προσπαθεί ακόμα περισσότερο.

Επιτέλους κατάφερε και πήδηξε έξω από το λάκκο. Τα παρευρισκόμενα καγκουρό έκπληκτα το ρώτησαν: « Όταν σου λέγαμε τόσες πολλές φορές ότι είναι αδύνατον να βγεις έξω, τι ήταν αυτό που σε έκανε να προσπαθήσεις ακόμα περισσότερο;»

Τότε το μικρό καγκουρό που ήταν μερικώς κουφό απάντησε:

«Να, βλέποντας σας όλους μαζεμένους εκεί να μου δίνετε κουράγιο, πήρα δύναμη να πετύχω και να βγω έξω από το λάκκο».

Πάντα να θυμόσαστε την επιρροή που έχουν τα λόγια σας στους άλλους.

Μετάφραση: Μάγδα Σιγάλα

 Read the story in English

ΠΑΡΑΔΟΣΕΙΣ ΤΗΣ ΚΑΘΑΡΑΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ

Η Καθαρά Δευτέρα σηματοδοτεί τη λήξη της αποκριάς και την έναρξη της νηστείας.
Η αφετηρία της Σαρακοστής είναι για τη χώρα μας μια ιδιαίτερη μέρα και γιορτάζεται κατά κύριο λόγο με διάφορα σαρακοστιανά εδέσματα, με την παραδοσιακή λαγάνα, την ταραμοσαλάτα και τις ελιές.
Την ημέρα αυτή συνηθίζονται οι εκδρομές σε κοντινούς προορισμούς, άλλωστε είναι μια γιορτή που ταιριάζει περισσότερο στην επαρχία με φόντο τη φύση και το πράσινο. Η χαρά όλων αλλά ιδιαίτερα των παιδιών είναι το πέταγμα του χαρταετού που θέλει ιδιαίτερη μαστοριά και ιδανικές καιρικές συνθήκες φυσικά. Κάποιες πληροφορίες ερμηνεύουν το πέταγμα του χαρταετού σαν την επιθυμία του ανθρώπου να διώξει μακριά το κακό.

Η Καθαρά Δευτέρα ονομάστηκε έτσι από τον χριστιανικό λαό και σημαίνει πνευματική και σωματική "κάθαρση". Επίσης μια άλλη εκδοχή είναι πως ονομάστηκε έτσι επειδή οι νοικοκυρές καθάριζαν τα σκεύη τους όλη μέρα από το φαγοπότι της αποκριάς. Μια χαρακτηριστική λέξη που χρησιμοποιούμε είναι τα Κούλουμα που είναι η καθαροδευτεριάτικη έξοδος και το πέταγμα του χαρταετού. Κατά τον Νικόλαο Πολίτη, πατέρα της ελληνικής λαογραφίας, τα κούλουμα προέρχονται από τη λατινική λέξη Culumus που σημαίνει αφθονία αλλά και το τέλος, δηλαδή το τέλος της αποκριάς. Ότι κι αν σημαίνει όμως η λέξη αυτή στις μέρες μας είναι ημέρα διασκέδασης, φαγητού και οικογενειακής συνύπαρξης.

Μερικά από τα πιο διαδεδομένα εδέσματα της Καθαρής Δευτέρας:
Θαλασσινά: γαρίδες, καραβίδες, αστακός, καβούρια, χταπόδια, καλαμάρια, σουπιές.
Οστρακοειδή: μύδια, στρείδια, κυδώνια, γυαλιστερές.
Όσπρια: φασολάδα, μαυρομάτικα σαλάτα.
Λαχανικά: κάθε λογής σαλάτες και τουρσί
Λαγάνα
Γλυκά: χαλβάς, γλυκά του κουταλιού και γλυκά του ταψιού

EΘΙΜΑ ΑΠΟ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

Βόνιτσα, το έθιμο του "Αχυρένιου Γληγοράκη"
Ο Γληγοράκης λέγεται ότι ήταν ψαράς και απαρνήθηκε τη θάλασσα ψάχνοντας τη μοίρα του στη στεριά. Οι σημερινοί ψαράδες της Βόνιτσας καταδικάζουν αυτήν του την πράξη και κάθε τέτοια μέρα τον τιμωρούν. Φτιάχνοντας λοιπόν έναν αχυρένιο ψαρά, τον δένουν σ' ένα γάιδαρο και τον γυρνούν σε όλο το χωριό. Όσο περνά η μέρα στήνουν μεγάλο γλέντι με τραγούδι και χορό και στη συνέχεια ρίχνουν τον καημένο τον Γληγοράκη σε μια βάρκα που φλέγεται στ' ανοιχτά.

Ο "Βλάχικος Γάμος" της Θήβας
Το έθιμο αυτό χρονολογείται από το 1830 και έχει να κάνει με τα προξενιά που γίνονταν τότε. Σήμερα πραγματοποιείται παραδοσιακά με το ξύρισμα του γαμπρού και το στόλισμα της νύφης η οποία στην πραγματικότητα είναι άνδρας! Παράλληλα όλοι οι παρευρισκόμενοι γιορτάζουν τα Κούλουμα με σατιρικά τραγούδια και πολύ χορό.

Το έθιμο των Μουντζούρηδων στον Πολύσιτο της Βιστωνίδας.
Εδώ η προετοιμασία ξεκινά από την προηγούμενη μέρα με την παρασκευή της παραδοσιακής Λαγάνας και το βράσιμο της φασολάδας από τις γυναίκες του χωριού, για να προσφέρουν στους επισκέπτες τους την επόμενη μέρα. Τους επισκέπτες τους περιμένει μια έκπληξη, αφού τους υποδέχονται δύο μεταμφιεσμένοι οι οποίοι προσπαθούν να τους μουντζουρώσουν με την καπνιά από το καζάνι που έβραζε η φασολάδα έτσι ώστε όλοι να γιορτάσουν την Καθαρή Δευτέρα μασκαρεμένοι!

Το έθιμο του "Αγά" στα Μεστά της Χίου.
Το έθιμο του Αγά έχει ρίζες από την Τουρκοκρατία και μέχρι σήμερα είναι το ίδιο διασκεδαστικό την ημέρα της Καθαρής Δευτέρας. Ο Αγάς εισβάλει στο χωριό με τη συνοδεία του και παίρνει θέση στην κεντρική πλατεία. Εκεί μαζεύεται ο κόσμος όπου "δικάζεται" για διάφορα παραπτώματα που του καταλογίζονται και πληρώνει το ανάλογο πρόστιμο! Από αυτή τη διαδικασία δε γλιτώνει κανείς από τους παρευρισκόμενους. Τα χρήματα που μαζεύονται από τα υποτιθέμενα πρόστιμα καταλήγουν στο ταμείο του Πολιτιστικού Συλλόγου του χωριού. Ένα πρωτότυπο έθιμο με πολύ χιούμορ και κοινωφελές έργο παράλληλα.

Αλευρομουτζουρώματα στο Γαλαξίδι

«Εμπόλεμη ζώνη» χαρακτηρίζουν την πόλη οι κάτοικοι αλλά και οι επισκέπτες το απόγευμα της Καθαράς Δευτέρας. Ντόπιοι, χωρισμένοι σε ομάδες, μάχονται μεταξύ τους στοχεύοντας, ο ένας τον άλλον, με αλεύρι και χρωματιστή σκόνη. Η συνήθεια έμεινε στην ιστορία ως «αλευροπόλεμος» ή αλλιώς «αλευρομουτζουρώματα».

Οι «αντίπαλοι» θα ξεκινήσουν στις 3 το μεσημέρι από τους κεντρικούς δρόμους της πόλης και θα καταλήξουν στο λιμάνι όπου γίνεται το «μουτζούρωμα» και το «αλεύρωμα». Υπάρχουν σακούλες με φούμο και με αλεύρι. Απ' το μουτζούρωμα δεν γλιτώνει κανείς, όποιος βρεθεί στο δρόμο τους «παίρνει» μια γεύση απ' το τι εστί «αλευρομουτζουρώματα».
Πολύχρωμα ρυάκια δημιουργούνται στους δρόμους και ένα τεράστιο σύννεφο καπνού γεμίζει την ατμόσφαιρα. Στο τέλος του «πολέμου» το Γαλαξίδι μετατρέπεται σε μια χρωματιστή πόλη.

Οι «Κουδουνάτοι» της Σκύρου

Το χαρακτηριστικότερο αποκριάτικο έθιμο της σκυριανής παράδοσης που διαρκεί όλο το τριώδιο, οι Κουδουνάτοι, αναφέρεται σε μία τριάδα μεταμφιεσμένων: τον «Γέρο» την «Κορέλα» και τον «Φράγκο». Τα σοκάκια του νησιού πλημμυρίζουν απ' τους ήχους των κουδουνιών που κρέμονται απ' τις στολές των «Γέρων», που φορούν χοντρή μαύρη κάπα, άσπρη παραδοσιακή βράκα και στο πρόσωπο μάσκα από προβιά μικρού κατσικιού. Στη μέση έχουν περασμένες 2-3 σειρές κουδούνια, που το βάρος τους μπορεί να αγγίζει και 50 κιλά. Σε όλη την διαδρομή περπατάνε κουνιστοί και λυγιστοί, ώστε να ηχούν όσο γίνεται περισσότερο τα κουδούνια.

Η Κορέλα (άντρας ντυμένος γυναίκα) ως ντάμα του Γέρου, φοράει τα παραδοσιακά σκυριανά ρούχα, που είναι ως επί το πλείστον λευκά, ενώ το πρόσωπό της είναι καλυμμένο. Η Κορέλα χορεύει γύρω από τον Γέρο, καθώς αυτός βαδίζει, του κάνει αέρα με το μαντίλι της και του ανοίγει τον δρόμο. Όποια στιγμή ο Γέρος σταματήσει για να πάρει μιαν ανάσα, του τραγουδάει σκυριανά τραγούδια, παινεύοντάς τον για τις αξίες και τις χαρές του. Οι πιο «καλοστεκούμενοι» Γέροι ανεβαίνουν στο Κάστρο του νησιού για να χτυπήσουν τις καμπάνες στο Μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου. Αυτούς τους ονομάζουμε και «Λεβεντόγερους»!

Πολλές φορές το ζευγάρι το συνοδεύει ο «Φράγκος», που φοράει παραδοσιακά ρούχα, αλλά με παντελόνι, χωρίς δηλαδή βράκα, σατιρίζοντας τους σκυριανούς εκείνους που έβγαλαν τις βράκες και φόρεσαν παντελόνια (φράγκικα).

Οι Γενίτσαροι και οι Μπούλες της Νάουσας

Με τους χαρακτηριστικούς ήχους του ζουρνά και του νταουλιού οι Γενίτσαροι και οι Μπούλες χορεύουν στα σοκάκια της πόλης, κατά ομάδες, τα λεγόμενα μπουλούκια σε όλη τη διάρκεια των Αποκριών. Οι χοροί ξεκινούν μετά την επίσκεψη στον δήμαρχο και τη απόδοση των «διαπιστευτηρίων». Οι Γενίτσαροι κατά ζεύγη ξεκινούν να χτυπούν με νευρικές κινήσεις τα νομίσματα, που έχουν στο στήθος τους.

Μην ξαφνιαστείτε με τον χαιρετισμό των Γενιτσάρων, καθώς η χειραψία τους είναι κάθε άλλο παρά συνηθισμένη. Συνηθίζουν να κρατούν σταθερό το χέρι τους και να αναπηδά ολόκληρο το σώμα τους. Τις μπούλες τις υποδύονται πάντα άνδρες και όλοι έχουν καλυμμένα τα πρόσωπά τους με μάσκες. Οι στολές τους είναι τόσο περίπλοκες, που πολλές φορές αναγκάζονταν να ξεκινήσουν το ντύσιμό τους απ' το βράδυ του Σαββάτου.

ΠΗΓΕΣ : ΤΟ ΒΗΜΑ-ΠΕΡΣΑ ΚΟΥΣΟΥΛΑ, HOTELSINE.GR

         

ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΤΩΝ «ΠΥΞ ΛΑΞ» ΣΤΟ ΤΟΡΟΝΤΟ

Οι Πυξ Λαξ είναι ένα από τα πιο δημοφιλή ελληνικά συγκροτήματα. Η μουσική τους είναι έντεχνο ροκ, αλλά έχουν και μεγάλες λαϊκές επιτυχίες στο ενεργητικό τους. Ιδρύθηκαν το 1989 και έβγαλαν τον πρώτο τους δίσκο το 1990.
Το όνομα Πυξ Λαξ προέρχεται από τα αρχαία ελληνικά και σημαίνει «Γρονθοκοπώντας και Κλοτσώντας». Αρχικά το συγκρότημα αποτελούσαν οι Φίλιππος Πλιάτσικας, Μπάμπης Στόκας, Άκης Σταμούλης και Παναγιώτης Σπυρόπουλος. Αργότερα προστέθηκε ο Μάνος Ξυδούς.
Με το τρίτο τους άλμπουμ «Ο ‘Ήλιος του Χειμώνα» (1993) και με το τραγούδι «Άστη να λέει» του Μάνου Ξυδού, που ερμήνευσε ο Βασίλης Καρράς, έγιναν πασίγνωστοι στο ελληνικό κοινό. Το 1996, το άλμπουμ τους «Ο Μπαμπούλας τραγουδάει μόνος του», με τις επιτυχίες «Οι παλιές αγάπες πάνε στον Παράδεισο» και «Να με θυμηθείς», έγινε πλατινένιο και τους καθιέρωσε στην ελληνική μουσική σκηνή. Ακολούθησαν μεγάλες επιτυχίες όπως «Μοναξιά μου», «Έπαψες αγάπη να θυμίζεις», «Μια συνουσία μυστική» κ.α.


Στη διάρκεια της καριέρας τους συνεργάστηκαν με πολλούς καταξιωμένους Έλληνες και ξένους καλλιτέχνες.

Το συγκρότημα διαλύθηκε το 2004, αλλά το 2011 επανενώθηκαν δίνοντας συναυλίες σε όλη την Ελλάδα. Στις 13 Ιουλίου 2011 έδωσαν τη μεγαλύτερη συναυλία τους στο Ολυμπιακό Στάδιο (φωτογραφία) το οποίο πλημμύρισε από τους 75.000 κόσμου που το κατέκλυσαν για να τους απολαύσουν.

Πρόσφατα ξεκίνησαν μεγάλη περιοδεία στη Β. Αμερική. Στο Τορόντο θα έχουμε την ευκαιρία να τους απολαύσουμε στις 10 Μαρτίου σε μια και μοναδική συναυλία στο θέατρο Τιτάνια επί της οδού Ντάνφορθ. (ΓΙΑ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ)
Οι Πυξ Λαξ είναι αναμφισβήτητα ένα συγκρότημα το οποίο με την πολύχρονη καριέρα του σφράγισε το ελληνικό πεντάγραμμο χαρίζοντάς μας μοναδικές στιγμές και δημιουργώντας ένας είδος μουσικής το οποίο μιμήθηκαν στη συνέχεια πολλοί καλλιτέχνες και συγκροτήματα.

Ένας 15 χρονος μαθητής μας ανοίγει την καρδιά του

Το τελευταίο διάστημα με τη μεγάλη οικονομική κρίση να πλήττει της Ελλάδα, έχει αυξηθεί ραγδαία ο αριθμός των ελληνικών οικογενειών που περνούν και πάλι τον Ατλαντικό αναζητώντας ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον στη βόρεια Αμερική.
Ειδικά στο Τορόντο του Καναδά, όπου κατοικούν δεκάδες χιλιάδες ομογενείς, εμφανίζονται  καθημερινά ολοένα και περισσότεροι συμπατριώτες που επιστρέφουν (όσοι έχουν ζήσει εδώ στο παρελθόν) ή δοκιμάζουν για πρώτη φορά το πικρό ποτήρι της μετανάστευσης. Στο σχολείο μας αρκετά είναι τα παιδιά που ήρθαν φέτος από την Ελλάδα και
παρακολουθούν το πρόγραμμα όχι μόνο για να μην ξεχάσουν τα ελληνικά τους αλλά κυρίως για να γνωρίσουν κι άλλα ελληνόπουλα, να κάνουν παρέες και να μην αισθάνονται απομόνωση στη νέα και
 άγνωστη για αυτούς χώρα.
Ένα από τα παιδιά αυτά είναι κι ο Ιάσονας που πρόσφατα δημοσιοποίησε τις σκέψεις και τα συναισθήματά του γι αυτή την περιπέτεια που βιώνει αλλά κυρίως για τους λόγους που οδήγησαν τον ίδιο και την οικογένειά του στον Καναδά...

Είμαι Έλληνας έφηβος και από φέτος μόνιμος κάτοικος Καναδά. Μέσω αυτής της επικοινωνίας θα επιθυμούσα να αφυπνίσω κοιμισμένες συνειδήσεις και να μεταφέρω την πλήρη αντίληψη την οποίαν έχει ένας νεαρός Έλληνας, γεννημένος και μεγαλωμένος στην Ελλάδα, σχετικά με την κατάσταση που επικρατεί στην πατρίδα του. Η κατάθεσή μου θα είναι όσο πιο μακρυά και σοκαριστική μπορεί να αποτυπωθεί, προκειμένου να εκφράσω όλον τον πόνο που κρύβω μέσα μου εδώ και πολλούς μήνες, για να μην πω χρόνια.

Eλληνικός ο καλύτερος κινηματογράφος στον κόσμο

Ο θερινός κινηματογράφος Θησείο, στην οδό Αποστόλου Παύλου στην Αθήνα είναι ο καλύτερος κινηματογράφος στον κόσμο, σύμφωνα με πρόσφατο δημοσίευμα του αμερικανικού ειδησεογραφικού δικτύου CNN.

Εκτιμώντας ότι το να βλέπεις την αγαπημένη σου ταινία με φόντο την φωταγωγημένη Ακρόπολη και τον Παρθενώνα -το σημαντικότερο μνημείο του δυτικού πολιτισμού- είναι μια εμπειρία σημαντικότερη από την παρακολούθηση ταινιών σε αίθουσες με άψογα ηχητικά συστήματα και αναπαυτικά καθίσματα, οι συντάκτες του σχετικού άρθρου έδωσαν την παγκόσμια κινηματογραφική πρωτιά σ’ ένα από τα παλαιότερα και γραφικότερα θερινά αθηναϊκά σινεμά.

Το Σινέ Θησείο λειτουργεί από το 1935 και όπως όλοι οι υπαίθριοι κινηματογράφοι της Ελλάδας προβάλλει ταινίες από τα τέλη Απριλίου ως τα τέλη Οκτωβρίου, ανάλογα πάντα με τις καιρικές συνθήκες. Η εμπειρία των ελληνικών θερινών κινηματογράφων είναι καταπληκτική για όσους επιθυμούν να συνδυάσουν την παρακολούθηση μιας ταινίας με τις τέλειες κλιματολογικές συνθήκες που επικρατούν στην Αθήνα τα βράδια του καλοκαιριού.

Μπορεί τα καθίσματα να μην είναι τόσο αναπαυτικά όπως άλλωστε συμβαίνει συχνά με την εικόνα και τον ήχο των υπαίθριων σινεμά, μπορεί το δάπεδο να είναι στρωμένο με χαλίκι αντί για κόκκινο χαλί, ωστόσο η θέα της Ακρόπολης σε συνδυασμό με το άρωμα από τα νυχτολούλουδα και το βασιλικό και τις γευστικές εκπλήξεις - όπως του σπιτικού γλυκού ή της παγωμένης βυσινάδας- που προσφέρονται από τους ιδιοκτήτες του κινηματογράφου, καθιστούν το συγκεκριμένο κινηματογράφο τον καλύτερο στον κόσμο.

Να προσθέσουμε ότι τα τελευταία χρόνια, πολλά θερινά σινεμά, που είχαν γίνει στην Αθήνα είδος προς εξαφάνιση τη δεκαετία του ‘90, ανακαινίσθηκαν και λειτουργούν με μεγάλη επιτυχία προβάλλοντας παλιές αλλά και νέες ταινίες. Ορισμένα βρίσκονται σε ταράτσες, άλλα σε πάρκα ή κοντά στη θάλασσα, όμως τα θερινά σινεμά του κέντρου της πόλης -σαν το Θησείο αλλά και το Σινέ Παρί στην Πλάκα- προσφέρουν τη μοναδική θέα του Παρθενώνα, που μένει αξέχαστη σε όσους την απολαμβάνουν στην τιμή ενός κινηματογραφικού εισιτηρίου.